آرام بخندید مبادا صدایتان به خانه ی غریب مدینه برسد

بانوی خانه ی علی در بستر است

نفس کشیدن بسی برایش دشوار

راستی نمیدانم این روزها چه کسی موی زینب را شانه میزند

آرام بخندید دل حسن آشوب است

آرام بخندید تشنه لب کربلا خردسال است